Ezechiel Landau
Filozof, posek, rabin
- Urodzony
- 1713, Opatów
- Zmarł
- 29 kwietnia 1793, Praga
- Zawody
- filozof, posek, rabin
Ezechiel Landau, znany także jako Noda bi-Jehuda, był rabinem, posekiem i filozofem. Urodził się w 1713 roku w Opatowie, a zmarł 29 kwietnia 1793 roku w Pradze. Studia talmudyczne odbył we Włodzimierzu i Brodach. W wieku 21 lat został dajanem w Brodach, a w 1734 roku mianowano go szefem tamtejszego sądu rabinackiego. W 1745 roku objął urząd rabina Jampola na Podolu.
W 1755 roku wyjechał do Pragi, gdzie pełnił funkcję rabina do śmierci i kierował jesziwą, do której uczęszczały setki studentów. Brał udział w rozstrzyganiu sporu Emden-Eybeschütz. Sprzeciwiał się chasydyzmowi, Haskali oraz innowacjom religijnym, kulturowym i obyczajowym wprowadzanym przez chasydów. Choć w młodości studiował kabałę, odradzał jej zgłębianie osobom spoza grona najbardziej uczonych ze względu na ryzyko sabataizmu. Pozostawił liczne responsa rabiniczne, w tym około 860 zebranych w tomie Noda bi-Jehuda.
Na podstawie artykułu „Ezechiel Landau” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.