Henryk Roman Nowacki

Henryk Roman Nowacki, jako oblat benedyktyński znany również jako ojciec Andrzej Nowacki, urodził się 19 stycznia 1891 roku w Opatowie, a zmarł 22 kwietnia 1968 roku w Piasecznie. Był księdzem katolickim, kompozytorem, pedagogiem i teoretykiem muzyki. Jego ojciec był organistą w Opatowie, a dziadek pełnił tę funkcję w katedrze sandomierskiej. Nowacki uczył się w seminarium duchownym w Sandomierzu, a w 1912 roku wyjechał do Rzymu na studia muzyki kościelnej. Po święceniach kapłańskich pracował duszpastersko w kilku miejscach.

Od 1918 roku działał w Warszawie, gdzie prowadził chóry, uczył śpiewu gregoriańskiego i wydawał publikacje poświęcone muzyce kościelnej. Redagował czasopismo „Hosanna”, nauczał w Państwowym Konserwatorium Muzycznym i założył Towarzystwo Muzyki Liturgicznej pod wezwaniem św. Grzegorza. W 1939 roku został proboszczem parafii Świętej Trójcy w Niegowie i kapelanem sióstr benedyktynek samarytanek. Założył tam tajną szkołę dla organistów kościelnych „Schola Cantorum”, którą ukończyło co najmniej 40 osób. Do końca życia pozostawał związany z siostrami benedyktynkami samarytankami.

Na podstawie artykułu „Henryk Roman Nowacki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.