Jan Pękosławski

Jan Tomasz Pękosławski był polskim politykiem, faszystowskim działaczem politycznym i ideologiem. Urodził się 8 marca 1877 roku, a zmarł w 1944 roku w Warszawie. Pochodził z Opatowa. Był synem Tomasza i Anny z domu Borkowskiej. W 1902 roku w Warszawie poślubił Eugenię Emmę Heugel.

W II Rzeczypospolitej był związany z Polskim Stronnictwem Chrześcijańskiej Demokracji. Opuścił partię po wyborach parlamentarnych w 1922 roku, co miało wynikać z rozczarowania kulisami wyborczymi. Rozczarowanie obejmowało także cały parlamentaryzm, któremu zarzucał bałagan, kłótliwość, klikowość i małostkowość. Sejmokracji przeciwstawiał rząd bezpartyjny, fachowy i stały, a zarazem bezwzględny i energiczny. Jesienią 1922 roku założył Pogotowie Patriotów Polskich, organizację wzorowaną na partiach faszystowskich. Należał do jej naczelnych postaci.

Na podstawie artykułu „Jan Pękosławski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.